HOME

Alles is er al, het hoeft alleen nog maar gezien te worden.

Een kijkje achter de schermen van het theaterconcert ‘Hier Dooft Niets

Een zwoele Zweedse zomer. Op ons favoriete eiland Gotland ontmoeten we een Zweedse acteur waarmee we iedere nacht onze diepste geheimen delen, met op de achtergrond de meest oorverdovende stilte die je je maar kunt voorstellen. Even niks, behalve slapen in onze gele Volkswagenbus, filosoferen onder een pikzwarte sterrenhemel en visjes grillen op een kampvuurtje (en natuurlijk altijd onder het genot van zelfgestookte drank, maar daar hebben we het nu even niet over). We maakten de overtocht naar dit stukje Zweeds paradijs om de afgelopen jaren te laten bezinken, jaren waarin je in september al moet weten wat je in oktober het jaar erop gaat spelen.

Voor onze vorige voorstellingen hadden we ons laten inspireren door Zweedse iconen en werkten we samen met (script-)schrijvers als Arjen Lubach en Jurre Bussemaker. Voorstellingen met een script en liederen geïnspireerd op die iconen. Maar dit keer ging onze inspiratie een andere kant op. En wij dus ook…

De nachten op Gotland verschilden in feite niet veel van elkaar: hetzelfde gezelschap, vuurtje, gitaar erbij, de zoveelste fles wijn. Op een avond vroeg ik me hardop af: “Alles is elke avond hetzelfde, maar toch voelt iedere nacht weer als nieuw, hoe kan dat toch?”. Waarop de acteur antwoordde: “Här slocknar ingenting”. Hier dooft niets. En toen wisten we dat dat de titel zou gaan worden van onze volgende voorstelling.

Zo werd het idee voor ‘Hier Dooft Niets’ geboren. Een voorstelling die ontstaat, in plaats van van tevoren wordt uitgedacht. Een onderzoek met als enige richtlijn de thematiek: een muzikale voorstelling waarin verwondering de hoofdrol speelt. Een jaar lang spelen op goedbewaarde geheime locaties in Nederland, mét een bijzondere gast die iedere voorstelling zijn of haar verwondering met ons en het publiek zou gaan delen. De voorstelling de tijd en ruimte geven om met ons mee te groeien.

Eenmaal terug in Nederland begon het spannende gedeelte. Want wat is verwondering eigenlijk? Waar begin je met je te verwonderen? Nou…

Als je ons toen had verteld dat er een jonge vrouw bij ons op zangles zou komen die nog niet zo lang geleden de jongste non van Nederland was geweest, die na negen jaar het klooster was uitgezet, die het leven weer opnieuw wilde ontdekken, die vrij wilde leren zingen en die bij ons in huis zou komen wonen, hadden we het niet geloofd.

Als je ons toen had verteld dat we de grootste liefdeslessen zouden leren in het Ouwe Mannen Café in Amsterdam, hadden we je niet geloofd.

Als je ons toen had verteld dat we een bos op ons balkon zouden bouwen, hadden we je niet geloofd.

Als je ons toen had verteld dat we fantastische gasten als Theo Nijland, Maartje van Weegen en Freek de Jonge zouden ontvangen in onze voorstelling, hadden we je niet geloofd.

Als je ons toen had verteld dat het publiek zich na de voorstelling zo open op zou stellen dat we soms tot vier uur ‘s nachts nog aan het napraten en borrelen waren, hadden we je niet geloofd.

Als je ons toen had verteld dat onze kijk op de wereld zo zou zijn veranderd door alle ontmoetingen die we hebben gehad het afgelopen jaar, hadden we je niet geloofd.

En als je ons toen had verteld dat de ex-non nu nog steeds bij ons woont en inmiddels haar eerste jaar op een cabaretacademie zeer succesvol heeft afgesloten, hadden we je nooit geloofd.

We hoeven ons na dit onderzoeksjaar niet meer af te vragen wat verwondering is. Onze wereld is groter geworden. En met onze liederen en overpeinzingen willen we jullie onderdompelen in onze zoektocht naar vrijheid, levenslust, liefdeslust en troost.

Komend seizoen willen we jullie graag laten zien hoe de voorstelling uiteindelijk is geworden. Want ergens moet je zeggen: Dit is het.

Voor nu.
Want wie weet wat morgen weer brengt.

We ontmoeten jullie heel graag in het theater of op een van de bijzondere locaties waar we aankomende tijd zullen spelen!

Wees gegroet,
De Andersons